Musisz przeprowadzić migrację starszej aplikacji lokalnej do AWS. Aplikacja działa na dwóch serwerach za systemem równoważenia obciążenia. Oprogramowanie wymaga pliku licencji powiązanego z adresem MAC karty sieciowej serwera; dostawca potrzebuje 12 godzin na wydanie nowego pliku licencji. Aplikacja używa również plików konfiguracyjnych, które odwołują się do serwera bazy danych za pomocą statycznego adresu IP (nazwy hostów nie są obsługiwane). Jaka kombinacja kroków zapewni wysoce dostępną architekturę dla serwerów aplikacji w AWS? (Wybierz dwie opcje.)

Poprawne odpowiedzi rozwiązują dwa kluczowe problemy: licencjonowanie oparte na adresach MAC i statyczne adresy IP dla bazy danych. Tworzenie puli ENI i uzyskiwanie licencji dla każdego ENI, przechowywanych w S3, pozwala na elastyczne przypisywanie licencji do instancji EC2, co jest kluczowe dla wysokiej dostępności i skalowalności. Skrypt startowy dołącza odpowiedni ENI i licencję. Modyfikacja skryptu startowego w celu pobierania statycznego adresu IP bazy danych z AWS Systems Manager Parameter Store i wstrzykiwania go do plików konfiguracyjnych zapewnia, że aplikacja zawsze znajdzie bazę danych, nawet jeśli adres IP ulegnie zmianie (np. po awarii bazy danych i jej odtworzeniu), a także ułatwia zarządzanie konfiguracją. Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ: Tworzenie AMI z licencją na jednej instancji uniemożliwia elastyczne skalowanie i odzyskiwanie po awarii, ponieważ każda nowa instancja wymagałaby nowej licencji. Żądanie nowej licencji od dostawcy po każdym uruchomieniu instancji jest niepraktyczne ze względu na 12-godzinny czas oczekiwania, co eliminuje wysoką dostępność. Edytowanie plików konfiguracyjnych i tworzenie AMI z zakodowanym adresem IP bazy danych sprawia, że system jest sztywny i trudny do zarządzania w przypadku zmiany adresu IP bazy danych.