Niestandardowa aplikacja umożliwia użytkownikom przesyłanie obrazów. Przesyłanie wywołuje funkcję Lambda, która przetwarza i przechowuje obrazy w S3. Aplikacja wywołuje funkcję Lambda za pomocą określonego ARN wersji funkcji. Parametry przetwarzania obrazu są dostarczane za pośrednictwem zmiennych środowiskowych. Zespół często zmienia zmienne środowiskowe w celu dostrojenia przetwarzania, a następnie publikuje nową wersję funkcji i aktualizuje aplikację, aby wywoływała nowy ARN wersji, co powoduje zakłócenia dla użytkowników. Jak architekt rozwiązań może uprościć ten przepływ pracy przy NAJMNIEJSZYM narzucie operacyjnym?

Poprawna odpowiedź to utworzenie aliasu funkcji Lambda. Aliasy pozwalają na wskazywanie na konkretne wersje funkcji, a aplikacja kliencka wywołuje zawsze ten sam ARN aliasu. Gdy zespół chce zmienić parametry, publikuje nową wersję funkcji z nowymi zmiennymi środowiskowymi, testuje ją, a następnie przekierowuje alias na tę nową wersję. Dzięki temu aplikacja kliencka nie musi być aktualizowana, co eliminuje zakłócenia dla użytkowników i minimalizuje narzut operacyjny. Bezpośrednia zmiana zmiennych środowiskowych opublikowanej wersji jest niemożliwa, ponieważ zmienne środowiskowe są niezmienne dla opublikowanych wersji. Użycie $LATEST do testowania jest dobrą praktyką, ale nie rozwiązuje problemu aktualizacji aplikacji klienckiej. Użycie DynamoDB do przechowywania parametrów jest możliwe, ale wprowadza dodatkową zależność i złożoność, zwiększając narzut operacyjny. Zakodowanie na stałe parametrów i publikowanie nowej wersji za każdym razem jest nieefektywne i zwiększa narzut operacyjny, ponieważ wymagałoby ciągłych aktualizacji kodu i publikacji nowych wersji, a także aktualizacji aplikacji klienckiej.