Northwind Electronics ma dwa huby Virtual WAN: jeden w Europie Zachodniej i jeden w Wschodnich Stanach Zjednoczonych. Hosty w Europie Zachodniej muszą inicjować połączenia TCP z usługami w szprychach (spokes) we Wschodnich Stanach Zjednoczonych przez sieć szkieletową Azure. Obecna konfiguracja ma huby w tej samej Virtual WAN, ale ruch odbywa się pośrednimi trasami. Co musi być spełnione, aby ruch między hubami mógł przechodzić przez globalny tranzyt Virtual WAN i docierać do szprych w innym regionie bez tworzenia VNet peeringu między regionami?

Prawidłowa odpowiedź jest poprawna, ponieważ w Azure Virtual WAN, aby umożliwić tranzyt ruchu między szprychami podłączonymi do różnych hubów w tej samej Virtual WAN, należy skonfigurować propagację tabeli tras. Oznacza to, że hub docelowy musi "wiedzieć" o prefiksach IP szprych podłączonych do huba źródłowego. Virtual WAN automatycznie obsługuje globalny tranzyt, gdy huby są w tej samej instancji i routing jest odpowiednio skonfigurowany, eliminując potrzebę ręcznego peeringu. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: Tworzenie Site-to-Site VPN między hubami jest zbędne, ponieważ Virtual WAN zapewnia natywną łączność między hubami w tej samej instancji. Konfiguracja Global VNet Peering między sieciami VNet hubów jest niepotrzebna, ponieważ Virtual WAN automatycznie zarządza łącznością między hubami. Włączenie ExpressRoute i Global Reach jest przeznaczone głównie do rozszerzania łączności hybrydowej i nie jest wymagane do tranzytu ruchu między hubami Virtual WAN w chmurze.