Northwind Logistics chce automatycznego przełączania awaryjnego na VPN typu site-to-site w przypadku awarii obwodu ExpressRoute. Mają już bramę S2S VPN (opartą na trasach) z BGP i obwód ExpressRoute. Jaka konfiguracja zapewni najszybsze i najbardziej niezawodne przełączanie awaryjne, zachowując propagację tras do sieci VNet?

Ta opcja jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje natywne możliwości BGP do automatycznego przełączania awaryjnego. Konfigurując zarówno ExpressRoute, jak i VPN z BGP i anonsując te same prefiksy, zapewniasz, że obie ścieżki są znane. Użycie atrybutów ścieżki BGP (takich jak local preference lub weight) pozwala na preferowanie ExpressRoute. W przypadku awarii ExpressRoute, BGP automatycznie wycofa trasy z tej ścieżki, a ruch płynnie przełączy się na VPN, zapewniając szybkie i niezawodne przełączanie awaryjne z zachowaniem propagacji tras. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: Konfiguracja bramy VPN jako podstawowej w portalu Azure nie zapewnia automatycznego przełączania awaryjnego w przypadku awarii ExpressRoute i nie kontroluje propagacji tras BGP. Użycie statycznych tras UDR wymaga ręcznej interwencji, co jest sprzeczne z wymogiem automatycznego przełączania awaryjnego i nie wykorzystuje dynamiki BGP. Wdrażanie dwóch sieci VNet i peering jest zbyt złożone i nie jest standardowym rozwiązaniem dla przełączania awaryjnego między ExpressRoute a VPN dla tej samej lokalizacji on-prem.