Pięć maszyn wirtualnych Windows Server 2016 hostuje strony internetowe za usługą Azure Load Balancer o nazwie LB1. Aby upewnić się, że każdy odwiedzający jest zawsze kierowany do tego samego serwera WWW, które ustawienie należy zastosować?

Prawidłowa odpowiedź to "Ustaw trwałość sesji na Client IP". Trwałość sesji (Session Persistence), znana również jako powinowactwo sesji (Session Affinity) lub lepkość sesji (Sticky Sessions), zapewnia, że żądania od tego samego klienta są zawsze kierowane do tego samego serwera zaplecza. Ustawienie tej opcji na "Client IP" powoduje, że Azure Load Balancer używa adresu IP klienta do identyfikacji i utrzymania połączenia z konkretną maszyną wirtualną. Jest to kluczowe w scenariuszach, gdzie stan sesji jest przechowywany na serwerze, np. w aplikacjach webowych. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: Ustawienie Floating IP na Enabled lub Disabled nie ma wpływu na trwałość sesji klienta. Floating IP dotyczy sposobu, w jaki adres IP frontonu jest przypisywany do instancji zaplecza i jest używane głównie w scenariuszach z wieloma adresami IP na instancji zaplecza lub w przypadku Direct Server Return. Konfiguracja sondy kondycji (Health Probe) służy do monitorowania dostępności i kondycji maszyn wirtualnych zaplecza, ale nie zapewnia trwałości sesji.