Planujesz pod CIDR i service CIDR dla nowego klastra GKE, ale istniejąca podsieć już pokrywa się z jednym zakresem. Jaka jest prawidłowa decyzja projektowa?

Prawidłowa odpowiedź to wybranie nienakładających się zakresów wtórnych dla podów i usług i przypisanie ich do podsieci. GKE wymaga, aby zakresy IP dla podów i usług były unikalne w całej sieci VPC, aby uniknąć konfliktów routingu. Użycie zakresów wtórnych (secondary IP ranges) w istniejącej podsieci pozwala na elastyczne przydzielanie adresów bez konieczności tworzenia nowych podsieci, o ile te zakresy nie kolidują z innymi istniejącymi alokacjami IP. Pozostałe opcje są nieprawidłowe, ponieważ reguły zapory VPC nie rozwiązują problemów z nakładaniem się adresów IP, ręczne trasy statyczne są niepraktyczne i podatne na błędy w dynamicznym środowisku GKE, a GKE nie wykonuje automatycznie NAT dla nakładających się zakresów usług w sposób, który rozwiązywałby ten problem routingu.