Po zakończeniu złożonego projektu kierownik projektu odkrył, że kilka ryzyk stało się problemami, mimo że zostały sklasyfikowane jako ryzyka o niskim prawdopodobieństwie i niskim wpływie. Co powinien był zrobić kierownik projektu, aby temu zapobiec?

Prawidłowa odpowiedź to ciągłe ocenianie i priorytetyzowanie ryzyk przez cały cykl życia projektu. Zarządzanie ryzykiem to proces iteracyjny, a ryzyka mogą zmieniać swój status (prawdopodobieństwo i wpływ) w miarę postępu projektu. Regularne przeglądy i ponowna ocena ryzyk pozwalają na wczesne wykrycie zmian i odpowiednie dostosowanie planów reagowania. Codzienne spotkania z interesariuszami są niepraktyczne i nadmierne. Zatrudnienie analityka ryzyka może być pomocne, ale nie zastępuje ciągłej odpowiedzialności kierownika projektu za zarządzanie ryzykiem. Klasyfikowanie każdego ryzyka jako wysokiego prawdopodobieństwa i wpływu jest nierealistyczne i prowadziłoby do marnowania zasobów na ryzyka o niskim znaczeniu, jednocześnie nie odzwierciedlając rzeczywistego profilu ryzyka.