Podczas planowania kierownik projektu stwierdza, że standardowe podejście do angażowania interesariuszy nie zadziała. Przedstawiciel klienta, który nie jest kluczowym decydentem, jest bardzo opiniotwórczy i może blokować postęp ze względu na postrzegany autorytet na spotkaniach. Jak powinien postąpić kierownik projektu?

Prawidłowa odpowiedź to poświęcenie czasu na uzyskanie zgody interesariusza przed kluczowymi spotkaniami decyzyjnymi. To proaktywne podejście, które pozwala zaangażować wpływowego, choć nie decyzyjnego, interesariusza, zanim jego sprzeciw mógłby zablokować postęp. Uzyskanie jego poparcia lub rozwianie obaw poza spotkaniami decyzyjnymi minimalizuje ryzyko zakłóceń i utrzymuje efektywność spotkań. Pozostałe opcje są mniej skuteczne: Prośba o uczestnictwo tylko kluczowych decydentów ignoruje wpływ tego interesariusza i może prowadzić do jego dalszego niezadowolenia i oporu. Aktualizacja harmonogramu projektu w celu uwzględnienia interesariusza nie rozwiązuje problemu jego wpływu na spotkaniach i może niepotrzebnie opóźnić projekt. Aktualizacja rejestru ryzyka jest ważna, ale jest to reakcja na problem, a nie proaktywne jego rozwiązanie. Chociaż ryzyko powinno być odnotowane, priorytetem jest zapobieganie jego materializacji.