Potrzebujesz, aby konkretna maszyna wirtualna zawsze wychodziła do internetu, używając określonego zewnętrznego adresu IP. Które podejście gwarantuje takie zachowanie?

Przypisanie publicznego zewnętrznego adresu IP bezpośrednio do interfejsu sieciowego maszyny wirtualnej (VM) jest najprostszą i najbardziej bezpośrednią metodą zapewnienia, że VM zawsze wychodzi do internetu z tym konkretnym adresem. Ten adres staje się podstawowym adresem wyjściowym dla ruchu inicjowanego z tej VM. Inne opcje są mniej odpowiednie: Cloud NAT z ręcznym mapowaniem może przypisać VM do konkretnego adresu IP NAT, ale jest to bardziej złożone i używane głównie, gdy wiele VM współdzieli pulę adresów zewnętrznych lub gdy VM nie ma bezpośredniego publicznego adresu IP. Cloud Router służy do wymiany tras BGP i nie jest mechanizmem do przypisywania adresów IP NAT do pojedynczych VM. Reguły zapory sieciowej (firewall) kontrolują ruch, ale nie wykonują translacji adresów IP (NAT).