Projektujesz nową usługę opartą na TCP, która musi być wysoce dostępna w wielu strefach dostępności (Availability Zones) i osiągalna za pośrednictwem publicznie rozpoznawalnej nazwy DNS my.service.com. Usługa korzysta ze stałego portu TCP i wymaga stałych adresów IP, które partnerzy zewnętrzni będą umieszczać na białej liście. Zasoby są wdrażane w wielu strefach dostępności w jednym regionie. Który projekt spełnia te wymagania?

Poprawna odpowiedź spełnia wszystkie wymagania: Network Load Balancer (NLB) jest idealny dla usług TCP o stałym porcie, a jego statyczne adresy Elastic IP (EIP) na strefę dostępności mogą być umieszczone na białej liście przez partnerów. NLB zapewnia wysoką dostępność w wielu strefach dostępności. Rekord aliasu Route 53 wskazujący na NLB zapewnia publicznie rozpoznawalną nazwę DNS. Niepoprawne opcje: Przypisanie EIP bezpośrednio do instancji EC2 i użycie ich w rekordzie DNS nie zapewnia wysokiej dostępności ani automatycznego przełączania awaryjnego w przypadku awarii instancji. Przypisanie publicznych adresów IP do zadań ECS i umieszczenie ich w rekordzie A nie zapewnia stałych adresów IP, ponieważ adresy zadań mogą się zmieniać. Użycie Application Load Balancer (ALB) jest nieodpowiednie dla stałego portu TCP, ponieważ ALB działa na warstwie 7 (HTTP/HTTPS), a nie na warstwie 4 (TCP).