Punkt końcowy bramy S3 jest skonfigurowany w VPC, którego prywatne podsieci nie mają dostępu do Internetu. Użytkownik na instancji EC2 w jednej z tych prywatnych podsieci nie może umieścić pliku w zasobniku S3 w tym samym regionie. Która zmiana rozwiąże problem z niepowodzeniem przesyłania?

Poprawną odpowiedzią jest dodanie tras listy prefiksów S3 do tabeli routingu podsieci i skierowanie ich do punktu końcowego bramy S3. Punkt końcowy bramy S3 umożliwia instancjom EC2 w prywatnych podsieciach dostęp do S3 bez przechodzenia przez Internet. Aby to działało, tabela routingu podsieci musi zawierać trasę dla usługi S3 (reprezentowaną przez listę prefiksów S3) wskazującą na punkt końcowy bramy. Dodanie uprawnień s3:PutObject do polityki roli IAM jest konieczne do wykonania operacji, ale nie rozwiąże problemu z łącznością sieciową. Modyfikacja grupy bezpieczeństwa instancji EC2, aby zezwolić na ruch wychodzący do 0.0.0.0/0 na porcie 80, jest niepotrzebna, ponieważ ruch do S3 przez punkt końcowy bramy nie wymaga dostępu do Internetu. Zmiana polityki zasobnika S3 w celu zezwolenia na żądania z bloku CIDR prywatnej podsieci nie rozwiąże problemu z routingiem w VPC.