RetailCorp chce monitorować łączność z trzech front-endowych maszyn wirtualnych do pięciu interfejsów API zaplecza. Wymagają 60-sekundowych interwałów monitorowania, konfiguracji opartej na grupach, aby zarządzać pięcioma punktami końcowymi jako jednym logicznym zestawem, oraz alertów, gdy więcej niż trzy kolejne testy zakończą się niepowodzeniem w ciągu pięciu minut. Która konfiguracja wykorzystująca Connection Monitor v2 i Azure Monitor jest prawidłowym podejściem?

Ta opcja jest prawidłowa, ponieważ Connection Monitor v2 został zaprojektowany do monitorowania łączności między wieloma źródłami i celami, obsługując konfiguracje oparte na grupach. Umożliwia zdefiniowanie wielu maszyn wirtualnych jako źródeł i wielu interfejsów API jako celów w ramach jednej grupy testowej. Częstotliwość testowania można ustawić na 60 sekund, a alerty metryk Azure Monitor mogą być skonfigurowane do monitorowania dostępności lub liczby nieudanych testów, z okresem oceny i progiem zgodnym z wymaganiami (więcej niż 3 nieudane testy w ciągu 5 minut). Inne opcje są mniej efektywne lub nie spełniają wszystkich wymagań: wdrażanie wielu instancji Connection Monitor jest nieefektywne i nie zapewnia grupowania; klasyczne runbooki rozwiązywania problemów z połączeniem są przestarzałe i nie oferują natywnego grupowania ani elastyczności alertów; niestandardowy agent wymaga znacznego nakładu pracy i zarządzania, a także nie integruje się tak płynnie z Azure Monitor jak Connection Monitor.