Tailwind Logistics ocenia dwie opcje, które umożliwią lokalnym klientom DNS rozpoznawanie nazw Azure Private DNS: (A) wdrożenie pary maszyn wirtualnych HA z uruchomionym BIND w sieci VNet huba i skonfigurowanie lokalnych serwerów przekierowujących do wysyłania zapytań do tych maszyn wirtualnych; (B) wdrożenie Azure Private DNS Resolver z punktami końcowymi dla ruchu przychodzącego. Z punktu widzenia operacyjnego i wsparcia, które stwierdzenie poprawnie porównuje te opcje?

Prawidłowa odpowiedź jest poprawna, ponieważ Azure Private DNS Resolver to w pełni zarządzana usługa PaaS. Oznacza to, że Microsoft odpowiada za utrzymanie, łatanie i zapewnienie wysokiej dostępności, co znacznie zmniejsza obciążenie operacyjne. Punkty końcowe dla ruchu przychodzącego umożliwiają lokalnym klientom DNS rozpoznawanie nazw w strefach Azure Private DNS przez VPN lub ExpressRoute. Z drugiej strony, wdrożenie maszyn wirtualnych BIND wymaga samodzielnego zarządzania, w tym konfiguracji wysokiej dostępności, łatania systemu operacyjnego i oprogramowania BIND, a także zarządzania sieciowymi grupami zabezpieczeń (NSG) i trasami, co zwiększa złożoność operacyjną i koszty utrzymania. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: Pierwsza opcja jest błędna, ponieważ to Azure Private DNS Resolver jest zarządzany przez Azure, a maszyny wirtualne BIND są zarządzane samodzielnie. Trzecia opcja jest nieprawidłowa, ponieważ Azure Private DNS Resolver jest zaprojektowany do akceptowania zapytań DNS z sieci lokalnych. Czwarta opcja jest błędna, ponieważ rozwiązania nie są równoważne pod względem operacyjnym i wsparcia; Azure Private DNS Resolver oferuje znacznie niższe obciążenie operacyjne.