Udostępnij interfejs HTTP API na maszynie wirtualnej Compute Engine, który mogą wywoływać tylko klienci w sieci VPC, i zezwól klientom na uzyskanie adresu IP usługi.

Poprawna odpowiedź to użycie wewnętrznej, w pełni kwalifikowanej nazwy domeny maszyny wirtualnej (FQDN) z wewnętrznego DNS Compute Engine. Pozwala to klientom w tej samej sieci VPC na dostęp do interfejsu API maszyny wirtualnej przy użyciu wewnętrznego adresu IP, co jest zgodne z wymaganiem, aby dostęp był możliwy tylko z sieci VPC. Inne opcje są niepoprawne, ponieważ: Rezerwowanie statycznego zewnętrznego adresu IP i przypisywanie go do reguły przekierowania load balancera HTTP(S) udostępniłoby usługę publicznie, co jest sprzeczne z wymaganiem dostępu tylko z sieci VPC. Rezerwowanie statycznego zewnętrznego adresu IP dla load balancera HTTP(S) i tworzenie rekordu A w Cloud DNS również udostępniłoby usługę publicznie. Użycie wewnętrznej nazwy ścieżki DNS w stylu API dostarczonej przez Compute Engine nie jest standardową metodą dostępu do interfejsów API na maszynach wirtualnych w ramach sieci VPC.