Utworzono load balancer w celu dystrybucji ruchu HTTPS między dwiema maszynami wirtualnymi (VM1 i VM2). Które dwa dodatkowe zasoby load balancera należy utworzyć przed utworzeniem reguły równoważenia obciążenia?

Aby load balancer mógł skutecznie dystrybuować ruch, potrzebuje informacji o tym, gdzie ma go kierować oraz jak monitorować dostępność tych celów. Pula backendu (backend pool) definiuje grupę maszyn wirtualnych (VM1 i VM2), do których load balancer będzie przekazywał ruch. Bez niej load balancer nie wie, które serwery mają obsługiwać żądania. Sonda kondycji (health probe) jest niezbędna do monitorowania stanu tych maszyn wirtualnych w puli backendu. Dzięki niej load balancer może wykryć, czy dana maszyna jest zdrowa i gotowa do przyjmowania ruchu, czy też powinna zostać tymczasowo wykluczona z dystrybucji. Adres IP frontendu jest tworzony automatycznie lub jest częścią konfiguracji load balancera, ale nie jest dodatkowym zasobem, który musisz ręcznie utworzyć przed regułą. Reguła NAT (Network Address Translation) jest używana do przekierowania ruchu do konkretnego portu na pojedynczej maszynie wirtualnej, a nie do dystrybucji ruchu między wieloma maszynami. Sieć wirtualna (virtual network) jest podstawowym zasobem sieciowym, który musi istnieć, zanim utworzysz maszyny wirtualne i load balancer, ale nie jest to dodatkowy zasób load balancera, który tworzysz bezpośrednio przed regułą równoważenia obciążenia.