Użytkownicy znajdują się w regionach us-east1 i europe-west1, a ich obciążenia muszą komunikować się przy minimalnych kosztach i optymalnej wydajności sieci. Jaką topologię zaprojektujesz?

Prawidłowa jest opcja utworzenia jednej VPC z dwiema podsieciami regionalnymi i umożliwienia obciążeniom bezpośredniej komunikacji za pośrednictwem prywatnych adresów IP RFC1918. Google Cloud VPC jest zasobem globalnym, co oznacza, że podsieci w różnych regionach w ramach tej samej VPC mogą komunikować się ze sobą za pomocą wewnętrznych adresów IP, co zapewnia optymalną wydajność i minimalizuje koszty, ponieważ ruch nie przechodzi przez publiczny internet ani nie wymaga dodatkowych bramek. Pozostałe opcje są mniej optymalne: Tworzenie dwóch oddzielnych VPC i łączenie ich za pomocą bram VPN (np. Cloud VPN) wiąże się z dodatkowymi kosztami i zwiększonym opóźnieniem, ponieważ ruch przechodzi przez bramy i jest szyfrowany. Używanie zewnętrznych adresów IP na instancjach do łączności między regionami jest kosztowne, mniej bezpieczne i wprowadza większe opóźnienia, ponieważ ruch odbywa się przez publiczny internet. Użycie globalnego load balancera do łączności między regionami jest przeznaczone głównie do dystrybucji ruchu przychodzącego do aplikacji, a nie do bezpośredniej komunikacji między obciążeniami w różnych regionach w ramach tej samej sieci prywatnej.