W modelu Shared VPC właściciele projektów usługowych muszą niezależnie zarządzać strefami DNS, a obciążenia w dowolnym projekcie usługowym muszą rozpoznawać strefy prywatne zdefiniowane w innych projektach usługowych. Jak to zaimplementować?

Prawidłowa odpowiedź to: Utwórz prywatną strefę Cloud DNS w każdym projekcie usługowym. Użyj powiązania stref między projektami, aby skojarzyć każdą strefę z Shared VPC w projekcie hosta. W modelu Shared VPC, aby umożliwić niezależne zarządzanie strefami DNS w projektach usługowych, jednocześnie zapewniając rozpoznawanie nazw w całej sieci Shared VPC, należy utworzyć prywatną strefę Cloud DNS w każdym projekcie usługowym. Następnie, kluczowe jest użycie funkcji powiązania stref między projektami (cross-project binding), aby skojarzyć każdą z tych prywatnych stref z siecią Shared VPC w projekcie hosta. Dzięki temu obciążenia w dowolnym projekcie usługowym będą mogły rozpoznawać nazwy zdefiniowane w strefach DNS innych projektów usługowych, ponieważ wszystkie te strefy będą powiązane z tą samą siecią VPC. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: Strefy przekierowujące (forwarding zones) służą do przekazywania zapytań do zewnętrznych serwerów DNS, a nie do rozpoznawania nazw w ramach tej samej sieci VPC między projektami. Strefy peeringowe (peering zones) służą do rozpoznawania nazw w sieciach VPC połączonych przez peering VPC, a nie do powiązania wielu stref z jedną siecią Shared VPC. Strefy zasad odpowiedzi (response policy zones) służą do modyfikowania odpowiedzi DNS, a nie do podstawowego mechanizmu współdzielenia stref DNS w Shared VPC.