W projekcie oprogramowania zwinnego dla klienta z branży naftowo-gazowej kierownik projektu ma trudności z przygotowaniem harmonogramu ze względu na wiele niewiadomych. Która metoda harmonogramowania powinna zostać użyta?

Harmonogramowanie iteracyjne jest najlepszym wyborem w projektach z dużą liczbą niewiadomych, zwłaszcza w metodykach zwinnych. Pozwala na planowanie w krótkich cyklach (iteracjach), adaptację do zmieniających się wymagań i stopniowe doprecyzowywanie zakresu i harmonogramu w miarę postępów prac. Harmonogramowanie przez analogię opiera się na danych z poprzednich, podobnych projektów, co jest trudne, gdy jest wiele niewiadomych. Harmonogramowanie trzypunktowe (PERT) i parametryczne są bardziej odpowiednie, gdy istnieje większa pewność co do szacunków czasu trwania zadań i zasobów, a nie w przypadku dużej niepewności i zmienności.