Wdrożenie w jednym regionie hostuje aplikację na Amazon EC2, która musi akceptować zarówno połączenia HTTP, jak i nie-HTTP TCP. Firma chce używać globalnej sieci AWS, aby zmniejszyć opóźnienia, a także umieścić instancje w grupie Auto Scaling za Elastic Load Balancerem. Jaką architekturę powinien wdrożyć administrator SysOps, aby spełnić te wymagania?

Prawidłowa odpowiedź to uruchomienie grupy Auto Scaling za Network Load Balancerem (NLB) i użycie AWS Global Accelerator z NLB jako punktem końcowym. NLB jest odpowiedni, ponieważ obsługuje zarówno ruch HTTP, jak i nie-HTTP TCP, co jest wymagane przez aplikację. AWS Global Accelerator jest idealny do zmniejszania opóźnień poprzez wykorzystanie globalnej sieci AWS i kierowanie ruchu do najbliższego punktu brzegowego, a także obsługuje NLB jako punkt końcowy. Application Load Balancer (ALB) nie jest odpowiedni, ponieważ obsługuje tylko ruch HTTP/HTTPS, a aplikacja wymaga obsługi również ruchu nie-HTTP TCP. Amazon CloudFront jest siecią dostarczania treści (CDN) i choć może zmniejszyć opóźnienia dla treści statycznych i dynamicznych, nie jest przeznaczony do optymalizacji połączeń TCP na poziomie sieciowym w taki sam sposób jak Global Accelerator, ani nie jest idealnym rozwiązaniem dla aplikacji, która wymaga bezpośredniej obsługi połączeń TCP.