Wiele zespołów współdzieli pojedynczą przestrzeń nazw w dużym klastrze GKE. Musisz wdrożyć więcej zespołów, izolować środowiska, utrzymywać bezpieczeństwo i wydajność oraz minimalizować koszty. Co należy zrobić?

Prawidłowa odpowiedź to utworzenie nowej przestrzeni nazw (namespace) dla każdego zespołu w istniejącym klastrze i zdefiniowanie limitów zasobów. Przestrzenie nazw zapewniają logiczną izolację zasobów w ramach jednego klastra, co pozwala na oddzielenie środowisk i zespołów bez ponoszenia kosztów utrzymania wielu klastrów. Zdefiniowanie limitów zasobów (Resource Quotas) jest kluczowe dla utrzymania wydajności i minimalizacji kosztów, ponieważ zapobiega monopolizowaniu zasobów przez jeden zespół. Tworzenie nowych kontroli RBAC dla każdego zespołu w istniejącym klastrze bez oddzielnych przestrzeni nazw nie zapewni wystarczającej izolacji zasobów. Tworzenie nowej przestrzeni nazw dla każdego środowiska jest mniej optymalne niż dla każdego zespołu, ponieważ zespoły często pracują nad wieloma środowiskami. Tworzenie nowego klastra GKE dla każdego zespołu jest kosztowne i zwiększa narzut operacyjny, co jest sprzeczne z celem minimalizacji kosztów.