Wielodostępna usługa SaaS wykorzystuje współdzielone tabele Amazon DynamoDB i AWS Lambda dla warstwy aplikacyjnej. Każde żądanie zawiera identyfikator dzierżawcy. Firma chce obciążać dzierżawców na podstawie ich indywidualnego zużycia zasobów DynamoDB i posiada już raport AWS Cost and Usage Report (CUR). Które podejście zapewnia szczegółowy widok kosztów DynamoDB dla każdego dzierżawcy z najmniejszym obciążeniem operacyjnym?

Poprawna odpowiedź minimalizuje obciążenie operacyjne, wykorzystując istniejące mechanizmy AWS. Modyfikacja funkcji Lambda do logowania identyfikatora dzierżawcy oraz zużytych jednostek RCU/WCU do CloudWatch Logs pozwala na zbieranie szczegółowych danych o zużyciu. Następnie, oddzielna funkcja Lambda, uruchamiana przez EventBridge, może przetwarzać te logi i łączyć je z ogólnymi kosztami DynamoDB pobranymi z AWS Cost Explorer API, aby precyzyjnie alokować koszty na poszczególnych dzierżawców. Niepoprawne odpowiedzi: Dodanie tagu do tabel DynamoDB nie pozwala na granularne śledzenie zużycia na poziomie poszczególnych dzierżawców w ramach tej samej tabeli współdzielonej. Dodanie nowego klucza partycji dla każdego dzierżawcy zwiększa złożoność schematu bazy danych i nie jest standardowym sposobem na śledzenie kosztów, a użycie Athena do zliczania elementów nie jest bezpośrednim sposobem na alokację kosztów RCU/WCU. Publikowanie niestandardowych metryk i użycie CloudWatch Logs Insights do zapytań jest możliwe, ale łączenie tego z AWS Pricing Calculator jest ręczne i nieefektywne, ponieważ nie uwzględnia rzeczywistych, dynamicznych kosztów z CUR.