Wysyłanie pakietów do określonego interfejsu wyjściowego dla dowolnego miejsca docelowego, którego nie ma w tabeli routingu. Które polecenie implementuje to zachowanie?

Polecenie set ip default next-hop jest używane w mapach tras (route maps) do kierowania pakietów do określonego interfejsu wyjściowego lub adresu IP następnego przeskoku, jeśli docelowa sieć nie znajduje się w tabeli routingu. Działa to jak "ostatnia deska ratunku" dla pakietów, które w przeciwnym razie zostałyby porzucone. Pozostałe opcje są nieprawidłowe: set ip next-hop ustawia następny przeskok dla konkretnych tras pasujących do kryteriów mapy tras, a nie dla wszystkich nieznanych miejsc docelowych. set ip next-hop recursive wymaga, aby następny przeskok był osiągalny rekurencyjnie, co nie jest celem domyślnego routingu. set ip next-hop verify-availability sprawdza dostępność następnego przeskoku, ale nie definiuje zachowania dla nieznanych miejsc docelowych.