Belirli bir VM'in internete her zaman belirli bir harici IP adresi kullanarak çıkış yapması gerekiyor. Bu davranışı hangi yaklaşım garanti eder?

Bir genel harici IP'yi doğrudan VM'in ağ arayüzüne atamak, o VM'in internete her zaman bu belirli IP adresi üzerinden çıkış yapmasını garanti eden en doğrudan ve kesin yöntemdir. Bu, VM'e kalıcı bir dış kimlik sağlar. Diğer seçenekler neden doğru değil: Manuel bir eşleme ile Cloud NAT'ı yapılandırmak: Cloud NAT, varsayılan olarak rastgele bir IP adresi havuzundan çıkış IP'si atar. Belirli bir VM'i belirli bir NAT IP'sine sabitlemek mümkün olsa da, bu, doğrudan atama kadar garantili ve basit bir yöntem değildir ve genellikle daha karmaşık senaryolar için kullanılır. Bir Cloud Router politikası dağıtmak: Cloud Router, VPN tünelleri ve BGP yönlendirmesi için kullanılır, NAT işlevselliği sağlamaz veya belirli bir VM'e çıkış IP'si atamaz. Bir güvenlik duvarı kuralı kullanmak: Güvenlik duvarı kuralları, trafiğe izin verir veya engeller; IP adreslerini çevirmezler (NAT yapmazlar).