Bir ağ mühendisi, iki şirket içi veri merkezinden aktif-pasif bir AWS bağlantısı tasarlıyor. Her sitenin, bir transit gateway ile ilişkili bir Direct Connect gateway'e bir Direct Connect transit VIF'i vardır. AWS'den şirket içi veri merkezlerine giden trafiğin birincil veri merkezini tercih etmesi ve yalnızca bir kesinti sırasında yedek siteye gitmesi gerekir. Hangi yapılandırma bunu başarır?

AWS Direct Connect'te, şirket içi ağlara giden trafiğin yönlendirme tercihi BGP topluluk etiketleri kullanılarak kontrol edilir. AWS'den şirket içine giden trafiğin birincil veri merkezini tercih etmesi için, birincil veri merkezinden duyurulan prefix'lere daha yüksek bir tercih değeri atanmalıdır. 7224:7300 topluluk etiketi, 7224:7100'den daha yüksek bir yerel tercih (daha düşük öncelik) atar, bu da AWS'nin bu yolu daha az tercih edeceği anlamına gelir. Ancak, AWS'den şirket içine giden trafik için, daha düşük bir yerel tercih değeri (daha yüksek öncelik) tercih edilir. Bu nedenle, birincil veri merkezinden gelen prefix'lere 7224:7300 (daha düşük öncelik) atanması, AWS'nin bu yolu daha az tercih etmesine neden olurken, yedek veri merkezinden gelen prefix'lere 7224:7100 (daha yüksek öncelik) atanması, AWS'nin bu yolu daha çok tercih etmesine neden olur. Doğru yapılandırma, birincil veri merkezine giden trafiğin tercih edilmesi için birincil veri merkezine 7224:7100 ve yedek veri merkezine 7224:7300 atamaktır. Yanlış seçenekler, öncelik değerlerini tersine çevirir veya AWS'nin şirket içi yönlendirme tercihi için geçerli olmayan topluluk etiketlerini kullanır. 7224:9xxx topluluk etiketleri, AWS'ye giden trafiğin tercihini etkiler, şirket içinden AWS'ye değil.