Bir şirketin e-ticaret web sitesi öngörülemeyen bir trafiğe sahip ve özel bir Amazon RDS for PostgreSQL DB örneğine doğrudan erişmek için AWS Lambda işlevlerini kullanıyor. Şirket, öngörülebilir veritabanı performansı istiyor ve Lambda çağrılarının çok fazla bağlantıyla veritabanını aşırı yüklemesini önlemek istiyor. Bir çözümler mimarı bu gereksinimleri karşılamak için ne yapmalıdır?

Doğru cevap, istemci sürücüsünü bir RDS Proxy uç noktasına yönlendirmek ve Lambda işlevlerini bir VPC içine dağıtmaktır. RDS Proxy, veritabanı bağlantılarını havuzlayarak ve yeniden kullanarak, Lambda gibi kısa ömürlü ve yüksek ölçekli uygulamaların veritabanı üzerindeki yükünü azaltır. Bu, veritabanı performansını öngörülebilir hale getirir ve bağlantı taşmalarını önler. Lambda işlevlerinin bir VPC içine dağıtılması, RDS veritabanına özel ve güvenli bir ağ bağlantısı sağlar, çünkü RDS örnekleri genellikle bir VPC içinde bulunur ve doğrudan internetten erişilemez. Diğer seçenekler yanlıştır çünkü: RDS custom endpoint, genellikle Amazon Aurora'da okuma/yazma ayırımı için kullanılır ve bağlantı havuzlama yeteneği sağlamaz. Lambda işlevlerini bir VPC dışına dağıtmak, RDS veritabanına erişim sorunlarına yol açar, çünkü RDS genellikle özel bir VPC içindedir.